Spring naar inhoud

Roepende klanken

Een stadswandeling in mijn lunchpauze. Als ik door de Vriesestraat loop, spits ik mijn oren want ik hoor muziek. Met elke stap worden de klanken harder en wanneer ik langs de Trinitatiskapel loop stop ik met lopen. Ik luister naar het orgel, een mooi klassiek stuk, het is alsof de klanken me naar binnen roepen. Even twijfel ik maar dan duw ik de grote houten deur open en loop het kerkje binnen. Het kleine kapelletje is leeg en boven bij het orgel zit een man in zijn eigen wereld vol concentratie en liefde te spelen. De zon valt zacht door de grote ramen van de kapel op de houten stoeltjes. Het is een magisch moment, vol verstilling. De wereld verdwijnt even en ik laat me voeden door de warme klanken en het weldadige zonlicht. Als ik vijf minuutjes later weer naar buiten loop, voel ik me verfrist en gelukkig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Vul hier je emailadres in om deze blog te volgen en notificaties van nieuwe berichten te ontvangen per mail.

Voeg je bij 43 andere volgers

Lees meer van mij